در پی چالشهای جدی مانند کاهش تراز آب دریای خزر و خشکی رودخانهها، سازمان حفاظت محیطزیست و سازمان شیلات ایران در نشستی مشترک، برنامه جامع احیای ماهیان مهاجر و صیانت از ذخایر ارزشمند خاویاری را کلید زدند. این همافزایی که بر اساس الزامات برنامه هفتم توسعه شکل گرفته، بهدنبال رفع موانع مهاجرتی، تأمین حقابه و مقابله با صید غیرمجاز در سواحل شمالی کشور است.
حفاظت از ذخایر زیستی دریای خزر و رودخانههای منتهی به آن، وارد فاز جدیدی از همکاریهای بیندستگاهی شده است. با توجه به اهمیت استراتژیک محیط زیست دریایی، سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان شیلات ایران برای احیای مسیرهای مهاجرتی ماهیان ارزشمند کاسپین به توافق رسیدند.
حمید ظهرابی، معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست، در نشستی با حضور مقامات ارشد شیلات و معاونان محیط زیست دریایی و انسانی، بر ضرورت صیانت از گونههای «چتر» و ارزشمند تأکید کرد. وی اظهار داشت که بر اساس بند «ت» ماده ۶۰ برنامه هفتم توسعه، کارگروههای ملی و استانی با حضور نمایندگان وزارت نیرو، کشور و دادگستری در سه استان گیلان، مازندران و گلستان تشکیل خواهد شد.
چالشهای حیاتی پیشروی ماهیان خاویاری و آزاد
ظهرابی با اشاره به اینکه آزادماهی خزری و ماهیان خاویاری از ارزشمندترین گونههای منطقه هستند، تصریح کرد که بقای این گونهها با تهدیدات چندگانهای روبروست:
کمبود شدید حقابه در رودخانههای مهاجرتی.
وجود موانع فیزیکی و سازههای انسانی در مسیر حرکت ماهیان.
آلودگیهای ورودی به منابع آبی و تغییرات اقلیمی.
کاهش نگرانکننده تراز آب دریای خزر و صید غیرمجاز.
در این نشست، حمزه رستمپور، رئیس سازمان شیلات کشور، نیز ضمن ارائه گزارشی از اقدامات گذشته، آمادگی کامل این سازمان را برای اجرای برنامههای مشترک و بهرهگیری از ظرفیتهای قانونی جهت احیای زیستگاههای مشترک اعلام کرد.
نظارت بر کیفیت آب و رعایت تکالیف قانونی
احمدرضا لاهیجانزاده، معاون محیط زیست دریایی، با تأکید بر اجرای دقیق ماده ۶۰ قانون برنامه هفتم، موفقیت در حفاظت از زیستبومهای آبی را در گرو همکاری همهجانبه دستگاههای اجرایی دانست. همچنین صدیقه ترابی، معاون محیط زیست انسانی، از آمادگی این معاونت برای پایش دقیق کیفیت منابع آب سطحی و تدوین برنامههای جامع بر اساس دادههای علمی خبر داد.
این اقدامات مشترک نهتنها گامی در جهت توسعه پایدار شیلات کشور است، بلکه با حفظ سلامت اکوسیستمهای آبی، بستر لازم را برای تقویت گردشگری پایدار و حفظ میراث طبیعی شمال ایران فراهم میکند.
